alex ten cate

En/en-mensen in een of/of-wereld (deze blogpost is de tekst van de lezing die ik op 3 februari 2019 gaf tijdens het Spiritueel Café in de PKN-kerk in Voorschoten, naar aanleiding van het artikel "Wijnstokken en vijgenbomen" dat ik in de zomer van 2018 met Antonie Fountain en Gert-Jan Segers publiceerde in Groen, het tijdschrift van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie). Ik ben gevraagd om vanavond een paar gedachten met u te delen over ‘ Delen in de economie en in de samenleving’ . Die vraag komt voort uit een essay dat ik afgelopen zomer publiceerde samen met twee mensen die u waarschijnlijk beter kent dan u mij kent. Ik stel mezelf straks even voor. Het essay dat wij publiceerden, schreef ik samen met Antonie Fountain en met Gert-Jan Segers. U kent Antonie waarschijnlijk als mensenrechtenactivist. Hij is actief in het promoten van eerlijke en duurzame handel in de wereldwijde cacao-sector, was de oprichter van de Nederlandse tak van Stop the Tra...

Waarom ik teken voor een goed boek met een zwarte bladzijde De afgelopen dagen heb ik via Twitter veel mensen gesproken over het nieuwe regeerakkoord. Er zitten voor mij veel kanten aan, en omdat Twitter me ondanks mijn onbedwingbare drang om draadjes te maken nog niet van 280 karakters heeft voorzien, bij deze maar ouderwets een blog. Full disclosure: ik ben een overtuigd ChristenUnie-lid, dat op economie en veiligheid aan de rechter- en op migratie en culturele issues aan de linkerkant van deze partij zit. Het zal je dus niet verbazen dat ik zonder meer enthousiast ben over een akkoord waarin belasting verschuift van inkomen naar consumptie, waarin defensie, klimaat en ontwikkelingssamenwerking worden versterkt, de strijd tegen illegale prostitutie en mensenhandel wordt opgevoerd, maar we niet moeilijk doen over een paar experimenten met legale wietteelt of over een overheid die me per sé in elke brief ‘meneer’ moet noemen. Maar ik wil het over iets anders hebben. Ik vin...